• Ocenianie kształtujące - OK

    Jesteśmy OK!
    • OKruchy inspiracji #7

      • OKruchy inspiracji #7

      • 24.07.2026 11:04

      • Czas, przestrzeń i atmosfera – lekcja, w której słychać uczniów
         

        Atmosfera w klasie nie jest przypadkiem – współtworzy ją nauczyciel.
        Od jego tonu, reakcji i tempa zależy, czy uczniowie będą chcieli zabierać głos, czy raczej ukryją się w ciszy.
         

      • Nauczyciel jako facylitator

        Słowo facylitator pochodzi od angielskiego to facilitate – „ułatwiać”.
        To nauczyciel, który nie dominuje lekcji, lecz prowadzi ją tak, by uczniowie mogli odkrywać, mówić, współpracować i myśleć samodzielnie.
        Nie tłumaczy wszystkiego za nich, ale stawia pytania, daje czas, porządkuje tok rozmowy.

        Dobra lekcja to taka, podczas której napracowali się uczniowie, a nauczyciel nie zabierał za dużo czasu na swoją wypowiedź.
        To uczniowie powinni być „głosem” lekcji – a nauczyciel jej rytmem.

         

        Atmosfera sprzyjająca mówieniu i myśleniu

        • każdy uczeń ma prawo do ciszy – warto wprowadzić zasadę „rundki bez przymusu”, w której można powiedzieć „pas”,
        • dowcip i życzliwość potrafią rozładować napięcie lepiej niż moralizatorski wykład,
        • reakcja z humorem i spokojem buduje zaufanie szybciej niż upomnienie,
        • nauczyciel, który sam przyznaje się do błędu, daje sygnał: „wszyscy się uczymy”.
           

        Czas na myślenie – mały, ale potężny element OK

        Badania Mary Budd Rowe i późniejsze obserwacje (m.in. Harvard GSE, Edutopia) pokazują, że nauczyciele zazwyczaj dają uczniom mniej niż 2 sekundy na odpowiedź.
        Tymczasem już 20 sekund ciszy znacząco podnosi jakość wypowiedzi – uczniowie formułują dłuższe, bardziej przemyślane odpowiedzi, a więcej z nich w ogóle decyduje się zabrać głos.

        Dlatego warto:

        • Zatrzymać się po pytaniu – pozwolić, by myślenie wybrzmiało w ciszy.
        • Użyć klepsydry lub minutnika – by uczniowie wiedzieli, ile mają czasu na refleksję.
        • Nie odpowiadać za uczniów – nawet jeśli wiesz, że potrafisz szybciej.
        • Zasada „mniej znaczy więcej” – mniej słów nauczyciela = więcej myślenia ucznia.

         

        Pomysły na praktykę:

        • Rundka bez przymusu – każdy ma szansę się wypowiedzieć lub powiedzieć „pas”.
        • Klepsydra na biurku – widoczny czas myślenia po pytaniu.
        • Dowcip zamiast kazania – gdy napięcie rośnie, lekkość działa lepiej niż moralizowanie.
        • Chwila refleksji – zanim lekcja ruszy dalej, minutka ciszy na dokończenie myśli.
           

          Błąd jest naszym sprzymierzeńcem – pokazuje, gdzie jeszcze nie dotarliśmy.
          To od atmosfery w klasie zależy, czy uczeń zobaczy w nim szansę czy porażkę.

          Dobra lekcja to nie ta, w której dużo mówi nauczyciel, lecz ta, w której słychać uczniów.
      • ← Wróć do OKruchów inspiracji

    • Ocenianie kształtujące (OK) w naszej szkole

    •  

                                                                                                                         Uczymy z celem – jasno, wspólnie i na lata

       

      W latach 2024–2026 nasza szkoła realizuje program Całościowego Rozwoju Szkoły (CRS1) we współpracy z Centrum Edukacji Obywatelskiej.

      To zaplanowana na dwa lata zmiana sposobu myślenia o nauce i ocenianiu – od sprawdzania „co uczeń już wie” do wspierania tego, jak uczy się na co dzień.

       

      Ocenianie kształtujące rozumiemy jako:

      • jasne cele lekcji – uczeń wie, czego się uczy i po co,
      • czytelne kryteria sukcesu – uczeń wie, po czym pozna, że wykonał zadanie dobrze,
      • krótką i pomocną informację zwrotną zamiast samej oceny,
      • bezpieczną atmosferę, w której...
       

      Błąd jest początkiem nauki, a nie powodem do stresu

       

      Jak wprowadzamy ocenianie kształtujące?

      Rok 1 (2024/2025)

      to pilotaż w klasach 1–3. Skupiliśmy się na prostych, codziennych rozwiązaniach, takich jak:

      • „Dziś potrafię…”,„Osiągnę sukces, gdy…”
      • jasne mówienie uczniom, czego się od nich oczekuje
      • udzielanie informacji zwrotnej, która pomaga się poprawić i uczyć dalej

      Rok 2 (2025/2026)

      to stopniowe rozszerzenie tych działań na pozostałe klasy.

      Będziemy konsekwentnie wykorzystywać cele i kryteria sukcesu na kluczowych lekcjach oraz rozwijać sposoby oceniania, które wspierają uczenie się, a nie tylko wystawianie ocen.

       

      Co to oznacza dla ucznia i rodzica?

      Ocenianie kształtujące nie zastępuje ocen szkolnych ani egzaminów. Pomaga natomiast uczniom lepiej rozumieć własne postępy i wiedzieć, nad czym jeszcze warto popracować.

      Daje też rodzicom jaśniejszy obraz tego, co dziecko już potrafi, a czego jeszcze się uczy.

      Uczymy z celem, wspólnie i na lata – tak, aby szkoła była miejscem rozwoju, a nie lęku przed oceną.

       

      Zapraszamy do śledzenia naszych działań oraz dobrych praktyk.

       

      Koordynatorki CRS1

      Za koordynację działań związanych z ocenianiem kształtującym odpowiadają:

       

             Panie Sylwia Łukaszczyk, Aneta Kozłowska i Alicja Niewmierzycka (klasy 1 - 3)

             Panie Katarzyna Grupińska i Magdalena Tomkowiak (klasy 4 - 8)